Soms heb je op je werk te maken met iemand die snel op zijn of haar teentjes is getrapt. Iemand bij wie je er al bij voorbaat tegenop ziet om een gesprek mee aan te knopen. Je weet inmiddels uit ervaring dat de feedback die je wilt geven, als persoonlijke kritiek opgevat zal worden. Je collega voelt zich snel aangevallen, zal tijdens het gesprek gelijk in de verdediging schieten en op luide en verontwaardigde toon reageren. 

Je hebt het gevoel dat wat je ook zegt, de boodschap maar moeizaam overkomt. Je bent aan het boksen tegen een dikke muur van weerstand. En die weerstand kost je veel energie.

“Ik kan mijn grenzen niet aangeven, want anders…...”. Ik hoor regelmatig redenen waarom mensen het lastig vinden om voor zichzelf op te komen en assertief te communiceren. Ze zijn bang dat ze niet meer aardig gevonden worden. Of ze voelen zich schuldig als ze de ander niet helpen, zeker als die collega of vriendin een groot probleem heeft. Soms gebeurt er zoveel tegelijkertijd of krijgen ze zoveel informatie dat ze het gevoel hebben dat de druk die de ander hen oplegt enorm is.

 Ik hoor regelmatig argumenten van mensen waarom zij van zichzelf vinden dat het geen zin heeft om hun invloed en overtuigingskracht te vergroten. Zij vinden dat ‘overtuigen’ of ‘beïnvloeden’ niet bij hen past. Ze zeggen bijvoorbeeld: 
 
--> ‘Ze nemen me maar zoals ik ben’ of ‘Dan ben ik niet meer mezelf’

Wie wil er  zo nu en dan niet een compliment krijgen? Het is fijn als iemand je vertelt dat je iets goed hebt gedaan of dat je gewoon een fijn persoon bent, dat je gewaardeerd wordt.

Toch merk ik vaak dat mensen het eng of raar vinden om bijvoorbeeld een collega, medewerker of een goede vriend of vriendin een compliment te geven. “Dat is toch overdreven?”’ hoor ik vaak of “Daar zitten ze echt niet op te wachten, hoor.”

Schiet jij ook wel eens in de verdediging als je kritiek krijgt op je werk of als je persoonlijk aangevallen wordt?  

Voor mijn vakantie had ik een coachingsgesprek met Mark die het moeilijk vond om rustig te blijven als hij aangevallen werd op zijn functioneren. Een collega van een andere afdeling had hem opgebeld en hem heel boos verteld dat zij niet te spreken was over de bijdrage die hij geleverd had aan hun gezamenlijke project. Hij schrok, werd boos en begon zich te verdedigen. Maar uiteindelijk gaf hij toe en ging het werk opnieuw doen. En daar baalde hij enorm van. Bovendien wist hij na het telefoongesprek nog steeds niet precies wat er precies mis was gegaan en had hij een hele poos nodig om weer rustig te worden.

Als je met iemand praat, heb je altijd invloed op de ander. Wellicht ben je je er niet bewust van of ben je iemand die helemaal niet op zoek is naar invloed. Misschien vind je het zelfs wel manipulatie om anderen te beïnvloeden, zoals cliënten mij regelmatig vertellen.Of ben je juist iemand die graag meebeslist als er over belangrijke zaken op je werk gesproken wordt? Iemand die veel invloed wil hebben over het reilen en zeilen van een organisatie en de medewerkers die er werken?

“Ik raak gestresst van die collega. Hij komt te pas en te onpas langs en dan verwacht hij van me dat ik direct mijn eigen werk neer gooi om hem te helpen met een klus waar hij zelf geen raad mee weet. En vervolgens krijg ik geen bedankje, maar vertelt hij onze leidinggevende hoe goed hij het project afgerond heeft.” vertelde Annette me.

Ze irriteerde zich mateloos aan deze stresskip met haantjesgedrag, maar wist niet hoe ze met zijn gedrag om kon gaan.

Iedereen irriteert zich wel eens aan het gedrag van een andere collega. Sterker nog, soms zijn er collega’s waar veel mensen zich aan ergeren. Ze zeuren en klagen veel, houden je van je werk, ontkennen hun eigen fouten, worden boos als je probeert iets uit te leggen, praten teveel over zichzelf, gaan er met jouw ideeën vandoor, hebben een negatieve uitstraling, willen altijd hun gelijk, roddelen over iedereen, zijn een betweter, pietlut, etc.
 

Iedereen wil toch graag enthousiaste, betrokken en goed functionerende collega’s en medewerkers? Dit zijn de mensen die waardevol zijn voor jou en de organisatie, waarvoor jij zelf met plezier naar je werk gaat en waarop je kunt bouwen.
 
Maar soms merk je dat ze minder enthousiast worden en minder lekker in hun vel zitten. Ze raken gedemotiveerd.

Herken je dit?

Je collega’s kunnen altijd een beroep op je doen. Of het nu gaat om hen te helpen met hun werk of om iets uit te legen als ze iets niet begrijpen. Je staat altijd voor iedereen klaar.

Maar zo stapelt het werk zich wel op. Je hebt het druk en je voelt dat je last krijgt van stress. Je raakt inwendig geïrriteerd naar je collega’s toe: “Kunnen ze het niet eens een keer zelf oplossen?” “Waarom vragen ze niet aan een ander om te helpen, waarom altijd aan mij?” of “Ze zien toch dat ik het druk heb?” En langzamerhand bouwt de spanning zich op.

Heb je ook wel eens het gevoel dat je in twee werelden leeft? In de ene wereld, bijvoorbeeld je privéleven, ben je assertief, kom je goed op voor je eigen belangen en ideeën en voel je je zeker van jezelf. In de andere wereld daarentegen, bijvoorbeeld je werk, voel je je onzeker en kwetsbaar. En daardoor lukt het je minder makkelijk om voor je zelf op te komen en sta je regelmatig met je mond vol tanden.