Hoe vaak loop jij tegen situaties aan op het werk waarvan je niet weet hoe je er mee om moet gaan? Pieker jij ook wel eens over hoe je je doelen kunt behalen? En zie je alleen maar een grote brei van informatie en problemen voor je? Met andere woorden; zie je door de bomen het bos niet meer en ben je het overzicht kwijt? 

Maak jij wel eens keuzes in je werk? Over welk werk je wel wilt doen en welk niet? Of welke klussen je wilt doen en welke niet? Of blijf je altijd hetzelfde doen zonder erbij na te denken of je nog van je werk kunt genieten en toegevoegde waarde hebt voor de organisatie of de mensen met wie je werkt?

Pas geleden stond ik tijdens een bijeenkomst te praten met Danny Groeneveld over werk. We hadden het over voldoening halen uit je werk en Danny vertelde me dat hij het belangrijk vond dat hij ‘verschil maakte’. Hij wilde iets toevoegen in positieve zin aan de organisatie waarvoor hij werkte. Dat gaf hem energie en een gevoel van voldoening.

Er zijn mensen die heel snel hun mening klaar hebben staan. Mensen die bij elk onderwerp dat ter sprake komt, direct reageren met een pasklaar antwoord. En soms zo stevig uit de hoek komen dat het lijkt of ze hun mening baseren op feitelijke kennis.

We hebben het allemaal druk met ons werk. En ineens zie je in je agenda dat je een belangrijk gesprek hebt met een collega of met een medewerker. Door de drukte en de waan van de dag neem je niet de tijd om je gesprek voor te bereiden. Je denkt dat het wel goed gaat komen. Je weet toch waar het over gaat en wat je wilt vertellen? 

Maar net voor aanvang van het gesprek begint het toch te kriebelen. Stel je voor dat je medewerker of collega argumenten heeft waar je niet op hebt gerekend? Of je niet goed begrijpt omdat je je verhaal vooraf niet goed doordacht hebt? Je zelfvertrouwen neemt af en je begint wat onzeker te worden vlak voor het gesprek.

Regelmatig vertellen cliënten me tijdens coachingsgesprekken dat ander gedrag niet bij hen past. Ze voelen zich er niet prettig bij en voelen weerstand om een stap buiten hun comfort zone te zetten.

Die comfortzone is een mentale plek waar je je veilig voelt. Je gedraagt je meestal op dezelfde manier omdat het vertrouwd is en zekerheid en rust geeft. De reacties die je met dit bekende gedrag krijgt, zijn voor jou vaak ook geen verrassing. Je voert altijd op dezelfde manier gesprekken met je collega’s, je geeft al jaren op dezelfde manier leiding aan jouw afdeling en dat gaat je goed af.

Veel mensen denken dat ze hun emoties moeten wegstoppen tijdens het voeren van een zakelijk gesprek. Terwijl ze zich boos, verdrietig, onveilig, machteloos of juist blij, gewaardeerd of verheugd voelen, proberen ze geen aandacht te besteden aan al die gevoelens. Het gevolg is dat ze moeite hebben zich te concentreren op het gesprek en belangrijke informatie missen. Hun energie vloeit weg en ze raken gefrustreerd.

Herkenbaar?

Mensen die graag goed willen zijn in hun vak, hebben vaak de behoefte alles onder controle te hebben. Ze weten precies wat ze moeten doen op welk tijdstip, aan wie ze wat gevraagd hebben, welke afspraken ze hebben en wat ze hiervoor moeten voorbereiden.

Een gevoel van controle, is prettig. Je hebt het idee dat je je werk optimaal beheerst, dat je jezelf en je omgeving kan sturen. Alles gebeurt zoals jij het in je hoofd hebt. Hierdoor groeit je zelfvertrouwen, want jij hebt je zaakjes op orde. Je voelt je een professional!

Regelmatig vertellen mensen mij dat ze bang zijn voor het krijgen van weerstand tijdens een gesprek. Ze voelen zich er niet prettig bij of voelen zich zelfs onveilig.

En daarom doen ze er alles aan om een confrontatie te vermijden. Ze gaan geen discussies aan, blijven op de achtergrond en zeggen ‘ja’ op een verzoek waar ze eigenlijk ‘nee’ tegen willen zeggen.

Maar weerstand heeft een reden. 

The man who has confidence in himself gains the confidence of others.
Hasidic Saying

Niet alleen heeft grenzen stellen voordelen voor jezelf, ook je omgeving profiteert mee.
 
De meeste mensen denken dat als ze hun grenzen gaan stellen en assertiever communiceren, ze niet meer aardig gevonden worden of dat ze andere mensen kwetsen. Niets is minder waar!
 

Met een gezonde dosis perfectionisme is niets mis. Perfectionistische mensen streven er naar hun werk heel goed te doen en privé hun zaakjes op orde te hebben. Bovendien signaleren zij vaak eerder problemen en zijn ze goed in staat om hiervoor een oplossing te bedenken. Ze zijn zeer betrokken bij hun omgeving en hebben over het algemeen alles onder controle.
 
Maar alles waar ‘te’ voor staat, is teveel. En dat geldt ook voor een teveel aan perfectionisme.