“Ik moet al mijn werk altijd perfect doen en op tijd af hebben.”
 “Ik moet het perfecte cadeau uitzoeken.”
 “Ik moet per se mijn opleiding af hebben voor het einde van het jaar.”
 “Ik moet me altijd aan afspraken houden en mag er niet op terugkomen, ondanks dat het niet uitkomt.”
 “Ik moet nog even stofzuigen, boodschappen doen, langs gaan bij mijn moeder, mijn administratie bijwerken en dan kan ik daarna nog even een cadeautje kopen, mijn broek naar de stomerij brengen en ook nog even de poes van de buren verzorgen.” 

Herkenbaar? 

Ben jij ook zo streng voor jezelf en moet jij ook altijd zoveel van jezelf? En ben je aan het einde van de dag ook niet tevreden over wat je bereikt hebt?

Verheug jij je op een nieuwe werkdag als ’s morgens de wekker gaat?

Dan zit je blijkbaar lekker in je vel en heb je veel plezier in je werk. Je hebt een inspirerende en uitdagende baan waarin je gewaardeerd wordt om wat je doet. Je hebt leuke en gezellige collega’s waarmee je goed kunt samenwerken en je haalt veel voldoening uit je werk.

Of zie je er misschien juist tegenop om naar je werk te gaan? 

Als mensen het moeilijk vinden om hun grenzen aan te geven, dan hebben ze vaak het gevoel dat anderen bepalen hoe zij hun tijd indelen en soms zelfs hun leven. Ze ervaren een verlies van controle over zichzelf, omdat mensen in hun werk en hun privéleven zoveel van hen eisen, zoveel verwachtingen van hen hebben, dat ze niet meer weten hoe ze hieraan moeten voldoen.
 

 
“Ik kan mijn grenzen niet aangeven, want anders…...”. Ik hoor regelmatig redenen waarom mensen het lastig vinden om voor zichzelf op te komen en assertief te communiceren. Ze zijn bang dat ze niet meer aardig gevonden worden. Of ze voelen zich schuldig als ze de ander niet helpen, zeker als die collega of vriendin een groot probleem heeft. Soms gebeurt er zoveel tegelijkertijd of krijgen ze zoveel informatie dat ze het gevoel hebben dat de druk die de ander hen oplegt enorm is.

Schiet jij ook wel eens in de verdediging als je kritiek krijgt op je werk of als je persoonlijk aangevallen wordt?  

Voor mijn vakantie had ik een coachingsgesprek met Mark die het moeilijk vond om rustig te blijven als hij aangevallen werd op zijn functioneren. Een collega van een andere afdeling had hem opgebeld en hem heel boos verteld dat zij niet te spreken was over de bijdrage die hij geleverd had aan hun gezamenlijke project. Hij schrok, werd boos en begon zich te verdedigen. Maar uiteindelijk gaf hij toe en ging het werk opnieuw doen. En daar baalde hij enorm van. Bovendien wist hij na het telefoongesprek nog steeds niet precies wat er precies mis was gegaan en had hij een hele poos nodig om weer rustig te worden.

Herken je dit?

Je collega’s kunnen altijd een beroep op je doen. Of het nu gaat om hen te helpen met hun werk of om iets uit te legen als ze iets niet begrijpen. Je staat altijd voor iedereen klaar.

Maar zo stapelt het werk zich wel op. Je hebt het druk en je voelt dat je last krijgt van stress. Je raakt inwendig geïrriteerd naar je collega’s toe: “Kunnen ze het niet eens een keer zelf oplossen?” “Waarom vragen ze niet aan een ander om te helpen, waarom altijd aan mij?” of “Ze zien toch dat ik het druk heb?” En langzamerhand bouwt de spanning zich op.

Heb je ook wel eens het gevoel dat je in twee werelden leeft? In de ene wereld, bijvoorbeeld je privéleven, ben je assertief, kom je goed op voor je eigen belangen en ideeën en voel je je zeker van jezelf. In de andere wereld daarentegen, bijvoorbeeld je werk, voel je je onzeker en kwetsbaar. En daardoor lukt het je minder makkelijk om voor je zelf op te komen en sta je regelmatig met je mond vol tanden.